Spelers: Quinten/Jessica/Merel/Antoine/Jelle
Trainers: Senne/Michiel
Afgevaardigde: Sylvain
Vandaag stond er voor onze Duiveltjes E een wedstrijd tegen Wildert op het programma.
Om 10u verzamelen aan het plein van Gooreind en wat een weertje. Volop zon !
De papa van de Quinten had zelfs lekkere koffiekoeken bij.
Vol goede moed vertrokken we naar Wildert, maar daar aangekomen, keken ze ons verbaasd aan.
“Jullie zijn wel erg vroeg”, zeiden ze ons,”de wedstrijd is pas om 13:00″.
Volgens onze gegevens zouden we om 11:00 voetballen !
Maar na de medewerking van Wildert en de nodige telefoontjes begon de match om 12:00.
Onze trainer, de Michiel, moest spijtig genoeg wel naar huis, want hij had familiale verplichtingen om 13:00u.
Maar onze andere trainer, de Senne, kon wel blijven.
Ondertussen genoten we volop van het zonnetje en een lekkere koffiekoek.
Dan het begin van een spannende match !
Aanvankelijk ging het gelijk op, met wat schermutselingen aan beide kanten.
Naar gelang de match vorderde, kwam Wildert toch gevaarlijker opzetten.
We liepen wat uit positie en Wildert profiteerde: 1-0.
“Kop op Gooreind, nog niets gebeurd”, pepten onze supporters en trainer ze op.
Maar al gauw werd het 2-0 en 3-0. Mooie goals die niet te pakken waren.
“Ai, dat belooft weinig goeds”, dachten we.
Maar dan ontbond onze spits Jelle zijn duivels. In geen tijd bracht hij de stand in evenwicht.
Je zag onze Duiveltjes zo groeien. Quinten pakte alles, stond autoritair te keepen.
Jessica was een rots in de branding, die zat echt overal tussen.
Onze flanken (links Antoine, rechts Merel) rukten mee op en verdedigden sterk.
En Jelle was een gesel voor de Wildertse verdediging.
Na een mooie combinatie op links via Jessica en Antoine, kreeg Jelle de bal, ging door en 3-4 !
Dan weer via rechts Merel naar Jelle, een dribbel en 3-5.
Onze supporters in het zonnetje werden gek. 3-0 achter en aan de rust 3-5 !
Tijdens de rust werd er gezegd dat we zo moesten blijven doorgaan.
Er werd veel water gedronken, en sommigen staken hun kop onder de douche, met die warmte.
De tegenstander had immers het voordeel dat ze veel konden wisselen.
Dan de 2e helft. Wildert had wat aanpassingen gedaan: een andere keeper, en meer dekking op onze spits.
Wildert scoorde al vroeg de 4-5. Je zag de spanning bij ons toenemen, en toen het 5-5 werd, gingen
de kopjes even naar beneden.
Quinten had nu heel wat meer werk, maar bleef goed keepen. Dan viel toch die 6-5.
Nu dachten we: “het is over, ze zijn alle vermoeid en geloven er niet meer in”.
Maar onze trainer Senne joeg ze vooruit en al gauw scoorde Jelle de gelijkmaker.
6-6, ineens ging het vuur weer branden en na een lange uittrap van Quinten, kwam Jelle alleen voor de goal en 6-7 !
Aan de kant werden we terug zot! Wat een match, wat een spektakel !
Nadat Wildert nog een paar keer kwam opzetten (telkens gestuit door Jessica, wat een match van haar !),
scoorde Jelle na een carambole de 6-8 !
Wildert scoorde nog wel de aansluitingstreffer, maar we wonnen met 7-8 !
We konden echt fier zijn op onze jongens en meisjes, wat een prestatie !
In de kleedkamers werd er volop gezongen: Zigge zagge, zigge zagge, hey, hey, hey en wij zen de manne,
de manne van Gooreind VV.
Wat is voetbal toch een mooie sport !